Yrða

linna

sagnorð
t, [ af-linnan = ἀποχωρειν, Luke ix. 39; b-linnan; Shetl. and linn; Old b-lin]:—to cease, leave off, with to stop; hann linnir eigi fyrr, en …, i. 210; linna þau eigi fyrr en heima, 81 new : , þá linnir þessa líkams vist, a hymn.
II. , with , it ceases, abates; en er því linnti, but when it ceased, 218, ; en er því linnti, þá greiða þeir atróðr, ii. 43; ekki linnir umferðunum um Fljótsdalinn enn, .
Skammstafanir og tilvitnanir
  • Ulf.Ulfilas.
  • cp.compare.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Scot.Scottish.
  • Engl.English.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • Ed.edition, editions, edited.
  • absol.absolute, absolutely.
  • impers.ópersónulegt (e. impersonal)
  • v. l.varia lectio.
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Vígl.Víglundar saga. (D. V.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • SnótSnót, poems.