ljúfr
lýsingarorð
, ljúíari, ljúfastr. [ liubs = ἀγαπητός; leôf; Old lef; lief; liub; lieb]:—dear, beloved; Guði ljúfir, acceptable to God, 159; allir vildu svá sitja ok standa sem honum var ljúfast, i. (); líttú á ljúfan, 1. 13; hinn ljúfi lávarðr, v. 148, 50; sinn ljúfa búanda, 308, 318; ljúfa lávarð, ii. 385: in addressing one, heyr minn ljúfi Írungr! 329; sæll ok ljúfr, Sigurðr minn, Skíða R. 185: in usage as , ljúfi, my love! or ljúfrinn minn!
2. mild, gentle, kind; hann var ljúfr ok lítillátr við alla, i. 76; and so in usage, ljúfmenni.3. , ljúfr ok leiðr, opt sparir leiðum þats heftr ljúfum hugat, 39; ljúfr verðr leiðr, ef lengi sitr annars fletjum á, 34; ljúft ok leitt ( liep unde leit), nice and nasty, weal and woe, viii. 48, 284; at ljúfu ok at leiðu, i. 50; gegna jafnt ljúfu sem leiðu, 51; ljúft sem leitt, weal and woe, 76.II. as a name, Ljúfa, whence Ljúfu-staðir in western Iceland.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- provinc.provincial.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- mod.modern.
- subst.substantive.
- cp.compare.
- allit.alliteration, alliterative.
- mid. H. G.middle High German.
- pr.proper, properly.
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Laur. S.Laurentius saga. (D. III.)
- Gkv.Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fsm.Fjölsvinns-mál. (A. II.)
- Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Js.Járnsíða. (B. III.)