lokka
sagnorð
að, [Shetl. luck; locken], to allure, entice, 73, viii. 23, 107, 16, 108; lokka með blíðum orðum, 623. 12; lokka e-t af e-m, vi. 201: to pull softly and by stealth, hann lokkar þá af henni menit, i. 276.
II. [lokkr], lokkast, to fall in locks, of hair, 226.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Germ.German.
- reflex.reflexive.
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)