lund

nafnorðkvenkyn

[ lund], the mind, temper, (Gl.); var nú skipan á komin um lund hans, 24; vera mikillar lundar, to be of a proud mind, Ísl. ii. 3; ef hann fann þat í lund sinni, iii. 247; etju-lund, a quarrelsome mind, Vellekla; gildrar lundar, proud, ii. 11; leika e-m í lund, to have a mind for, 137; hugar-lund, fancy, mind.

II. manner; phrases, nökkura lund (), in some manner, 55; sömu lund, in the same way, 448; á allar lundir, in every way, 1: á þá lund, thus, 47; á ymsar lundir, in many ways, variously; á marga lund, 87; á þessa lund, thus, ii. 22; hverja lund, in what way? how? 337.

Skammstafanir og tilvitnanir

f.kvenkyn (e. feminine)
Orm.Ormulum.
adverb.adverbially.
acc.þolfall (e. accusative)
COMPDSsamsett orð (e. compounds)

EddaEdda. (C. I.)
Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)
Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
Al.Alexanders saga. (G. I.)
Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
Niðrst.Niðrstigningar saga. (F. III.)
Grág.Grágás. (B. I.)
Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)