Yrða

míga

lýsingarorð
meig, meigt, meig, még, mégst, még; migu; migit; [ mîgan; mingere], 58, ii. 133, iii. 99, 34, 147, i. 457.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • mod.modern.
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Lat.Latin.
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Ls.Loka-senna. (A. I.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)