manna
sagnorð
að, to make a ‘man.’
2. to man a boat, manna skip.II. reflex, to become a man, to be brought up to manhood; Þórir var maðr ætt-smár ok hafði mannask vel, iv. 255; ætt-smár ok mannaðr vel, well bred, 113; var móðir mín vel mönnuð, of good family, 62; ef mér reynisk Þórólfr jamvel mannaðr (if I find as accomplished a man) sem hann er sýnum full-drengiligr, 29; vil ek biðja dóttur þinnar til handa Glúmi bróður mínum, skaltú þat vita, at hann er vel mannaðr, 23; synir þeirra vóru Kálfr ok Grímr, mannaðir at hófi, K. and G. were rather fine well-bred men, vi. 102; son þinn svá vel mannaðan, ii. 193; engar eru þat yfirbætr at hann nái at eiga dóttur þína, þvíat ekki er hann verr mannaðr en hón, i. 196; hann á sjau sonu ok alla vel mannaða, Ísl. ii. 215; maðr af góðri ætt er lítt er mannaðr, 176.
2. manned, of a ship; vel (ílla) mannað, well (badly) manned, of the crew; var þar vel mannað, there was a good gathering of people, 78.
Skammstafanir og tilvitnanir
- prop.proper, properly.
- mod.modern.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Brandkr.Brandkrossa-þáttr. (D. V.)
- Th.Theophilus. (F. III.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)