manngi
óflokkaðmann-gi
often spelt mangi, mannskis, 115, 147: manngi, 623. 31, vi. 196 (in a verse), Ísl. ii. 483; manni-gi, 65; [mann-gi, see -gi]:—no man, nobody:
1. in poetry; svá er maðr sá er manngi ann, 49; nýtr manngi nás, 70; leiðisk gott ef getr, 131; er veit, 139; svá at mér mat né bauð, 2; er þér í orði vinr, 2, 35; síðan þik sér, 59; mun míns fjár njóta, 2. 5, 12; sköpum viðr manngi, 46; bannar þat , 75: mat þú villat né mannskis gaman, 115; mannskis mögr, no man’s son, 147; at mannskis munum, 20, 24: , manngi annan, no other man, vi. 196 (in a verse): used as adjective, annarr mildingr, 26 (in a verse), 197 (in a verse).2. in prose; svá er sagt at veit hvat Guð er, 3; ok mælti því í gegn, 17; manngi () hyggjum vér göfgara né tignara en Krist, 623. 31; regn görði svá mikit at mannigi vas ór husi út gengt, 65; mælti þá manngi í mót honum, viii. 244, ; manngi skal kenni-mönnum eigna þat, at …, 19; hann telr þat manngi () munu gört hafa, Ísl. ii. 483 ( excerpts); þrætta ek við manngi, 230.
Skammstafanir og tilvitnanir
- gen.eignarfall (e. genitive)
- acc.þolfall (e. accusative)
- dat.þágufall (e. dative)
- m.karlkyn (e. masculine)
- v. l.varia lectio.
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Gm.Grímnis-mál. (A. I.)
- Ls.Loka-senna. (A. I.)
- Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Sdm.Sigrdrífu-mál. (A. II.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Skm.Skírnis-mál. (A. I.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Eluc.Elucidarium. (F. II.)
- Íb.Íslendinga-bók. (D. I.)
- Heiðarv. S.Heiðarvíga saga. (D. II.)
- Post.Postula sögur. (F. III.)