mara
sagnorð
mari; mardi; marat: only the is found in old writers, but the word is still in full use except in :—to be water-logged, float just under the surface of the water; en fullt var skipit ok marði uppi um stundar sakar … en meðan skipit marði uppi, i. 355; marði þá undir þeim skipit (the ship was water-logged) svá at þeir fengu eigi upp ausit, 386: þá tók at kyrra veðrit en skipit marði, ii. 80; síðan kom Áki upp ok marði þar á vatni at kalla, iii. 581.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)