meiðmar
nafnorðkvenkyn
[ maiþms = δωρον, Mark vii. 11; mâðm]:—gifts, presents, only in poetry; þiggja meiðmar, 3. 39; meiðmar () ok mösma, 35; stórar meiðmar, 5; meiðma fjöld, 93, 2. 2; fjöld á ek meiðma, 23; en þeirrar meyjar meiðmum týna, referring to the mundr (), for if a man forsook his wife without due cause he had to pay her mundr, 3. 15.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- acc.þolfall (e. accusative)
- q. v.quod vide.
- Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Km.Kráku-mál. (A. III.)
- Akv.Atla-kviða. (A. II.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Þkv.Þryms-kviða. (A. I.)