Yrða

myrkr

nafnorðhvorugkyn
[ mörke; mirk], darkness; leynask út í myrkrit, 240: of the evening, allan dag til myrks, fram í myrkr, and the like: of fog, rak yfir myrkr svá mikit at þeir vissu eigi hvar þeir fóru, 124; í slíku myrkri, 368; sjó-myrkr, ix. 506:—an eclipse, 1184; myrkrit mikla, on the 22nd of April, 1193, 1312, 1330, vii. 152:—darkness from volcanic eruptions, 1158, 1226, 1262, 1300, 1341, 1350, see also Hekla and hraun.
2. often in in an intensive sense, like tenebrae; þessi guðin munu eiga myrkrunum at stýra, i. 97; frá eilífu ljósi til úendanligra myrkra, 262; helvítis myrkra, 291; myrkra fullr, full of darkness, ; myrkra höfðingi, the prince of darkness, 154; myrkra hérað, myrkra staðr, the place of darkness, hell, 153, 154, 8. 4, 19, 20, and passim; this use of the may have been influenced by the Latin.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • Dan.Danish.
  • Scot.Scottish.
  • cp.compare.
  • plur.fleirtala (e. plural)
  • Lat.Latin.
  • i. e.id est.
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)
  • Anal.Analecta. (D. II.)
  • Mar.Maríu saga. (F. III.)
  • Al.Alexanders saga. (G. I.)
  • Pass.Passiu-Sálmar.
  • N. T.New Testament.