nár
nafnorðkarlkyn
, nás, ná and nái: náir, nái, nám; [ naws = νεκρός and τεθνηκώς, Luke vii. 12, and nawis = νεκρός, Rom. vii. 8]:—a corpse, as also a deceased person; nýtr manngi nás, a dead man is good for nothing, a saying, 71; slítr nái neffölr, 50; nái fram-gengna, 45; nái stirða, i. 179 (in a verse); nár varð þá Atli, 102; hví ertú fölr um nasar, vartú í nótt með ná? 2; bjarga nám (ná-bjargir), to lend the last service to the dead, 33: verða at nám, to be a corpse, die, 2. 26; hve ýta synir verða nauðgir at nám, 33; ok sat nár á nái, (in a riddle); göra at nái, to make one a dead man. x. 425 (in a verse); nái nauðfölva, 16; beiða griða nás nið eðr nefa, the kinsman of the slain, ii. 20; ef menn setja mann í útsker sá maðr heitir sæ-nár, ef maðr er settr í gröf ok heitir sá graf-nár, ef maðr er færðr í fjall eðr á hella sá heitir fjall-nár, ef maðr er hengdr ok heitir sá gálg-nár, ii. 131; þeir menn eru fjórir er kallaðir eru náir þótt lifi … heitir gálg-nár ok graf-nár ok sker-nár ok fjall-nár, 185; virgil-nár (= gálgnár), 158; fölr sem nár, 177 (), i. 426; þá bliknaði hann ok varð fölr sem nár, 70, ii. 136; nás litr, a cadaverous hue, 74; nás orð, necromancy, 4.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- dat.þágufall (e. dative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- acc.þolfall (e. accusative)
- Ulf.Ulfilas.
- cp.compare.
- v. l.varia lectio.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Vsp.Völuspá. (A. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Alm.Alvís-mál. (A. I.)
- Sdm.Sigrdrífu-mál. (A. II.)
- Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Sól.Sólarljóð. (A. III.)
- Gsp.Getspeki Heiðreks. (A. II.)
- Akv.Atla-kviða. (A. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Vtkv.Vegtams-kviða. (A. I.)