offr
nafnorðhvorugkyn
, also spelt ofr, [ offertum; opfer], an offering, ix. 277, 699, 781, iii. 66, i. 820, 8; fórnir ok heilög offr, id.; einskis þeirra offr skal taka til heilags altaris, 208; til prests offrs, 102; prestinum til offrs, 118; at hann hefði sukkat gózi ok offri hins heilaga Ólafs konungs, þá hann hafði með at taka offrinu, i. 820.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Lat.Latin.
- Germ.German.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Anecd.Anecdoton. (H. II.)
- K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Vm.Vilkins-máldagi. (J. I.)