ofraðr
nafnorðkarlkyn
m. [Ulf. ufarassus = abundance]: in the phrase, bera e-t á ofroð, to shew up, divulge, Stj. 619.
II. gen. ofraðar, adv. exceedingly; ofraðar lengi, for a long time to come, Korm. (in a verse); ofraðar þrekmaðr er sjá, an exceeding strong man is he, Niðrst. 6; ofraðar maðr er sjá, a mighty hero is he, 645. 107; ofraðar rangt, exceeding wrong, 677. 5; ofraðar vel, exceedingly well, Fms. xi. 47; ofraðar synd, pride, presumption, = ofmetnaðr, Mar.