okkarr
lýsingarorð
, okkur, okkat and okkort, okkarra; forms okkrir, okkrar, okkrum: [a uggqvar is supposed, answering to iggqvis; uncer = νωϊτερος]:—our, in dual; okkarr mestr vinr, ii. 221; tal okkat, 12 B; okkat viðtal, 8; vætti okkat, 233; okkart félag, v. 254; vápn okkur, 138; okkarri sameign, 7; feðra, hesta, búa okkarra, 40, ii. 8, 105, 95; vættis-burð okkrum, 233; okkru liði, 283; skyldleika okkra, 40; fund okkarn, 8; okkarn glæp, x. 261; dauda okkars, i. 216, and passim:—adding a genitive; skip okkat Özurar, the ship of O. and myself, 8; frændsemi okkra Magnúss, vi. 178:—used as a , hvára-tveggi okkar, both of us, 55; hvárrgi okkarr, 195; sér hvárt okkart, each of us separately, vi. 104; hvártki okkat, neither of us, 10; hvárs tveggja okkars, i. 216, x. 270; hvárrgi okkarr Geirs, neither of us, G. nor I, 80. ☞ In usage the possessive okkarr is superseded by an indeclinable okkar ()
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- pron.fornafn (e. pronoun)
- f.kvenkyn (e. feminine)
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- pl.fleirtala (e. plural)
- contr.contracted.
- Goth.Gothic.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Gr.Greek.
- subst.substantive.
- mod.modern.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)