orna
sagnorð
að, [ akin to ofn or from varmr?], to get warm; þá tók Pétr at lifna ok ornuðu liðir hans, es hann vas kaldr allr orðinn, 77; svá tekr brunnrinn at orna, sem sól gengr til viðar, 51; ornandi geislar, 40; orna ok hitna, 93; með ornandum tárum, 90: , e-m ornar, it gets warm for one, one gets warm; taki menn glímur stórar ok viti ef mönnum ornar, iii. 20; þegar er honum ornaði, 623. 33 . hleypr hann til ára ok vill láta orna sér, xi. 141; veðr var á geysi-kallt, ok höfðusk margir á fótum ok létu orna sér, viii. 306:—orna sér, to warm oneself; nú lát hann orna sér ok fari síðan til sels várs, 60, and so in usage.
II. , flestir ornuðusk af ásjón hennar, 73.
Skammstafanir og tilvitnanir
- perh.perhaps.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- mod.modern.
- reflex.reflexive.
- pass.þolmynd (e. passive)
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Str.Strengleikar. (G. II.)