Yrða

páll2

nafnorðkarlkyn
[ pālus, paglus; pole; Fr. pelle; pala, see Du Cange]:—a kind of hoe or spade for digging earth or peat, for a drawing of which see Eggert , tab. viii, fig. 4; pála eðr rekur, 38; páll ok reka, 34; hafa pál ok reku. Ísl. ii. 193; gengu í fjós ok tóku þar pál ok reku, 28; þá tók Clement graftól í hönd sér ok hjó tysvar pálinum niðr, 46; Klaufi saxar í sundr baggana með páli, 157.
2. a pale, i. 527.
:
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • Lat.Latin.
  • qs.quasi.
  • Engl.English.
  • mid. Lat.middle Latin.
  • COMPDSsamsett orð (e. compounds)
  • Itin.Itinerarium or Travels of Eggert Ólafsson, 1772.
  • K. Þ. K.Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
  • Ám.Auðunnar-máldagi. (J. I.)
  • Dropl.Droplaugar-sona saga. (D. II.)
  • Clem.Clements saga. (F. III.)
  • Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
  • D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)