pottr
nafnorðkarlkyn
m. [potus, Du Cange, from Lat. potare; Fr. pot], a pot. Bs. i. 804; diskar í borðhúsi, fjórir tigir diska, sex katlar, níu pottar, Dipl. iii. 4; mikinn pott fullan af bjórblönduðu víni, MS. 4. 21; pottr, munnlaug, Dipl. v. 18; fjórir pottar, einn ketill, ein panna, D. N. iv. 328; pottr með höddu, 457; leir-pottr, an earthen pot: freq. in mod. usage = a cauldron or hver, q. v.
2. a measure = two merkr, see mörk, (mod.)