prýði
nafnorðkvenkyn
f. an ornament, Stj. 396; þá er þú sigldir með fegrð ok prýði (with pride and pomp) af Noregi, Fms. vii. 157.
2. gallantry, bravery; verja með p., Fms. xi. 274: falla með p. ok orðstír, vi. 421; p. ok karlmennska, Fs. 17. passim. prýði-maðr, m. a brave man, Fb. ii. 199.