próvenda
nafnorðkvenkyn
or prófenda, u, [ praebenda; pfründe]:—a prebend, for the maintenance of the church or charitable institutions; beneficia kirkjunnar er sumir kalla próvendur, 228; hann lét göra kirkju norðr í Vágum ok lagði próvendu til, iii. 248, vii. 100, x. 159; en síðan er Erkibiskups-stóll var skipaðr í Noregi, þá vóru próventur skipaðar at biskups-stólum, 76:—a prebend, af próventum þeirra klerka, sem í brott eru at studium, i. 507; dýrar prófentur (presents), 18.
2. ; in the Roman Catholic times laymen (often men of wealth and rank) in the decline of life retired and entered into a convent; at the same time they bequeathed to the church or convent a portion in money or estates for their maintenance; this portion was called prófenta,—Magnús konungr gaf sik í klaustr í Hólmi, ok tók við múnka-klæðum, þá var skeytt þangat Hernes mikla á Frostu í próventu hans, vii. 196; þann hlut jarðar sem Gróa gaf með sér í próventu til þverár-klaustrs, iii. 5, 124; mátn vér ok dæmdum áðr-nefnt próventu-kaup ekki arfsvik við erfingja, iii. 14. próventu-maðr, (-kona, u. ), a person who has given his próventa, iii. 6; prestar, klerkar, próventumenn. i. 848.II. in usage, gefa prófentu sína, and prófentu-karl, : prófentu-kerling, , is used of old people in the same sense as arfsal and arfsals-maðr () in the ancient law.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- eccl.ecclesiastical.
- Lat.Latin.
- Germ.German.
- spec.specially.
- m.karlkyn (e. masculine)
- mod.modern.
- q. v.quod vide.
- K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Anecd.Anecdoton. (H. II.)
- H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Odd.Stjörnu-Odda draumr. (D. V.)
- Dipl.Diplomatarium. (J. I.)
- B. K.Björgynjar Kálfskinn. (J. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)