röðull
nafnorðkarlkyn
, röðli, :—a halo, glory; verðr hann kórónaðr með gulligum röðli, 39; skínandi röðull, 41:—the sun, passim: as also the compd álf-röðull:—röðlar, = the saints; lesi bjartar þeir bækr ok röðla,
II. an edge or crest, of a hill, cliff, or the like, in usage-; brekku-röðull, fjalls-r., the crest of a hill, fell.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- dat.þágufall (e. dative)
- poët.poetically.
- pl.fleirtala (e. plural)
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Merl.Merlinus Spa. (A. III.)