Yrða

ripta

sagnorð
t, to ‘rip up,’ invalidate a bargain or agreement; with , ripta kaup, i. 333, ii. 213; r. alla landsöluna, 214; engi maðr á at r. gjöf sína, i. 203; r. grip undan manni, 472; r. görð, id.: to break, fyrir-bjóðum ver þessa vára skipan at r. eðr rjúfa, i. 60:—to regain, of an estate, Kolskeggr ætlar mál frammi at hafa ok ripta fjórðung í Móeiðar-hváli, 102; ef undan honum riptisk at lögum þessi helmingr jarðar á Skriðulandi, iii. 6; en svá mörg hundruð sem riptask í Torfa-stöðum, eða Skála-nesjum, þá skal Óláfr taka svá mörg hundruð upp í Bessa-stöðum, v. 23.
II. in usage, with , ripta e-u.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • mod.modern.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Jb.Jóns-bók. (B. III.)
  • D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Dipl.Diplomatarium. (J. I.)