rjóða
sagnorð
rýð; rauð, rautt, and rauttú ( rauðst), rautt, ruðu; ryði; part, roðinn: [ reódan]:—to redden, besmear with blood; er þú á Fáfni rautt þinn inn frána mæki, 1; r. rauðum dreyra, 33; r. egg, sverð, vápn, rönd, to redden the weapon; as also r. tönn, kló, fót, nef, to redden the tooth, claw, beak of a beast of prey, a standing phrase in the old war-songs, ; rjóða baug í róðu nauts er hann blótaði, () 258; rjóða stalla í blóði, 102; skaltú rjóða blóð (blóði?) graðungsins á hólinn útan, 216; vér skulum r. oss í goða-blóði at fornum sið, Ljósv. 4; þær ruðu sik í blóði hans, 45; skal þær fé bæta en eigi flein rjóða, ii. 169; af þeir þurfu at r. til fjár þess odd eða eggjar, 119; rjóða kiðr e-s, to redden his cheeks, slay him, Ísl. ii. (in a verse); hefi ek nú nokkut roðit tönn á þeim, er ek tók höndum Hákon jarl, 32; r. hönd á e-m, id., 424.
2. of the sun; um morguninn sem sól rýðr fjöll, in the morning when the sun reddened the fells (sól-roð), xi. 438; í þann tíma er sólin tekr fyrst at rjóða, 254; árla sunnudags morguninn er sól rauð, ii. 47.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- mod.modern.
- pl.fleirtala (e. plural)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Fm.Fafnis-mál. (A. II.)
- Vsp.Völuspá. (A. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Hb.Hauks-bók. (H. IV.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Blas.Blasius saga. (F. III.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)