sárr
lýsingarorð
[ sâr; sair; sore; saare]:
I. sore, aching; the phrase, eiga um sárt at binda, to have sores to bind up, to smart sorely, of a loss, 54; hann þrýsti knénu ok því er sárast var, v. 224; sár skeina, 187; önd hennar varð sárari við dauða sonar síns, ; með sáru hjarta, 623. 58; með sárum huga, sárr grátr, ii. 392; sáran sjúknað, iii. 172; sárar píslir, i. 189; sár kvöl, 652, hörund-sárr, hár-sárr, touchy, sensitive: sárt, painful; opt verðr sárin sárt at lækna, 99; bítr þat sárara, 804; en menn höfðu þó sárt haldit frændum sínum, i.e, had sore losses among their kinsmen, Ísl. ii. 384; hafa ílla haldit; vera sárt leikinn, to be sorely handled, 27, 114; hverjum er lífit sárast at láta, 119: sáran, as adverb, gráta sáran, to ‘greet sair,’ ii. 236: the phrase, sitja aldri á sárs-höfði, to be always quarrelling:—nú. þótt Þorkatli væri matrinn sárr, þá þorði hann þó eigi at synja þeim gistingar, though it pained him to part with the meat, yet …, 36.; skaða-sárr.II. wounded, Ísl. ii. 258; mjök sárr, 33; sárr til úlífis, 190; lítt sárr, 222; ekki sárr, passim; ú-sárr, not wounded, and so passim.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Scot.Scottish.
- Engl.English.
- Dan.Danish.
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- cp.compare.
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)