sæta
nafnorðkvenkyn
1. u, a kind of bondwoman; tvær eru hans enar beztu ambáttir, sæta ok deigja, i. 70, 234; sæta heitir sú kona, er búandi hennar er af landi farinn, 108.2. in poetry, a woman (generally), ; sætan átti sjúkan mann, sér kaus dauða ef lifði hann, a ditty; heima-s., a marriageable girl staying at home.II. a midden, dung-hill; jam-mikit sem hann taddi sér með sætu hans, ii. 113.
2. ( sœta), t, to sweeten, 23. 28.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- i. e.id est.
- MS.manuscript, manuscripts.
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.