Yrða

sýlt

nafnorðhvorugkyn
(), [from syll = a sill?], a sheep’s mark, a piece being cut from the top of the ear; kirkja á mark, sýlt hit hægra, en heilt hit vinstra, 29, in usage.
2. a horse when sleek and dappled is said to be ‘sýldr í lend,’ ‘loin-dappled:’ of a short-legged dwarf it is said, ‘var sýlt í neðan þar sem fætrnir vóru,’ instead of instep there was but a groove, iii. 48.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • freq.frequent, frequently.
  • mod.modern.
  • Vm.Vilkins-máldagi. (J. I.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)