sýlt
nafnorðhvorugkyn
(), [from syll = a sill?], a sheep’s mark, a piece being cut from the top of the ear; kirkja á mark, sýlt hit hægra, en heilt hit vinstra, 29, in usage.
2. a horse when sleek and dappled is said to be ‘sýldr í lend,’ ‘loin-dappled:’ of a short-legged dwarf it is said, ‘var sýlt í neðan þar sem fætrnir vóru,’ instead of instep there was but a groove, iii. 48.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- Vm.Vilkins-máldagi. (J. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)