sýna
sagnorð
d, to shew; hón bað hann sýna sér sverðit, 14; á þinginu sýndu menn vápn sín, iv. 326; þú skalt enga fáleika á þér sýna, 14; sýna sik glaðan, 16; hann sýndi mun ek sýna yðr () í fata-búr Þorfinns, 98 A, passim.
II. sýnask, to appear, 478; sýnisk þat jafnan at ek em fégjarn, 102; hann kvað mikla úsæmd í slíku sýnask af Sturlu, i. 87; ok sýndisk hann þá Nero (), he then presented himself to N., 659 C. 29.
2. to seem, with ; e-m sýnisk e-t, it appears to one; óss sýnisk úmakligt, at …, 3; sýndisk vitrum mönnum hann afbragð, x. 397; hefir mér tvennt um sýnzk, 3: to see in a dream, somnaði hann, honum sýndisk þá enn helgi Ólafr konungr, 240; sýndisk honum í svefni engill Guðs, 12; sem konunni hafði sýnzk um nóttina, v. 222: so also, mér sýndist hann koma, I thought I saw him come; mér sýndist eg sjá hann, I thought I saw him; ekki er allt sem sýnist, a saying, varla sýnisk allt sem, 3. to think fit; veitið mér gröpt slíkan sem yðr sýnisk, such as you deem fit, as you like, ix. 309; fékk konungr sveitar-höfðingja þá er honum sýndisk, 272; sýndisk mönnum, at Andrés misti sæmda sinna, ix. 309; sýnisk þat þó flestum, at fá mér þat er ek vil, 129 A; Þrándr kvað hitt mundu sýnask (that would seem better) at unna Leifi föður-bóta, 159.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dat.þágufall (e. dative)
- reflex.reflexive.
- Gullþ.Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Eluc.Elucidarium. (F. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Bær.Bærings saga. (G. II.)
- Mkv.Málshátta-kvæði. (A. III.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)