saka
sagnorð
að, [sök; sakan = μάχεσθαι, ἐπιτιμαν, ga-sakan = ἐλέγχειν, sacan; sókn, sækja, sekr]:— ‘to fight,’ which remains in 30.
2. to blame, find fault with; saka sik um e-t, to blame oneself for a thing, 20, xi. 2; sakask um e-t, to blame one another, ii. 25, 81; Þorvaldr lét ekki tjóa at sakask um verkit, 374; the saying, tjáir ekki að sakast um orðinn hlut, no use to cry over spilt milk; sakask við e-n, to throw the blame on, to scold, 121; sakask sáryrðum, to come to words, 5.3. sakaðr, charged, accused, 548: in the phrase, sakaðr ok sifjaðr, foe and friend, 14, 67, 547: convicted, guilty, ix. 427.II. to hurt, harm, scathe; þér skal ekki saka, 53; jarl kvað þat ekki saka mundu, 408: , sakaði hann () ekki, i. 104; Skúta sakaði ekki, 295: sakaðr, hurt, wounded, iii. 267; var ekki borð sakat (damaged) í skipi þeirra, 76; mun ek göra ráð fyrir svá at ekki saki til, i. 189; Ólafr kvað ekki til mundu saka, 76.
2. , eigi hygg ek okkr myni úlfa dæmi, at vér skylim sjálfir um sakask, that we should destroy one another like wolves, 30.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- cp.compare.
- prop.proper, properly.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- acc.þolfall (e. accusative)
- recipr.reciprocally.
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Mart.Martinus saga. (F. III.)
- Ls.Loka-senna. (A. I.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Rd.Reykdæla saga. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)