siga
sagnorð
1. að, = sígá; þá sigaði svá at honum (‘it sank over him,’ i. e. he fainted away) … ok lá náliga milli heims ok helju, Grett. 85 new Ed.
2. að, to excite dogs by shouting rrr! siga or siga hundum, Fas. i. 88, Art., Mag. 64, see Gramm. p. xxviii.