sigra
sagnorð
að, to vanquish, overcome, 6, 127, ii. 307, passim: to surpass, einn lokkr sigraði alla, i. 72, 460, i. 42.
II. sigrask, to gain a victory; Einarr lagði þegar til orrostu ok sigraðisk, i. 105; sigrask í orrostu, 274; fáir hafa af því sigrask, 103; þeir sögðu at þeir höfðu opt sigrask (sigrat less correct) þá er þeir höfðu barizk með minna liði, i. 42; þeir kváðu Bersa af slysi Kormaks sigrask hafa, 90: s. á e-m, to gain a victory over, i. 127, ii. 314, 75; man ek annat-hvárt sigrask á búöndum eða falla hér elligar, 209: , optask sigrask þeim eigi vel er fleiri eru saman, ef menn eru skeleggir til móts, 81.
2. to be overcome, 462 (Latinism).
Skammstafanir og tilvitnanir
- reflex.reflexive.
- Ed.edition, editions, edited.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- pass.þolmynd (e. passive)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)