skíð
nafnorðhvorugkyn
[ scide; scheite; the root verb is the skaidan; scheiden; scindere, pf. scīdi; σχίζειν]:—a billet of wood (a tablet, 20), fire-wood; kljúfa skíð, 130, ii. 117; bátr hlaðinn skíðum, vii. 31; þurra skíða, 59; þeir báru skíðin á eldinn, 82; konungr tók þá skíð eitt ok skelldi á þilit, iii. 125; skíða-fang, an armful of logs, v. 92.
:
II. [ skid, the drag applied to a coach-wheel], of snow-shoes, such as are used by the Finns, Norsemen, and Icelanders in the north-east of Iceland (also called öndurr or andrar); ferr hón mjök á skíðum ok með boga, 16, 185; allra manna bezt færr á skíðum, 73: stíga á skíð, 153, 545; kunna vel á skíðum, i. 9; skríða á skíðum, (in a verse), vii. 120; renna á skíðum, iii. 405; for descriptions of running in skíð see 78, 131, ( iii. 408–410): , á skipi eðr skíði, ii. 171: from the likeness of a war-ship ( skeið) to snow-shoes a ship is called skíð sækonunga eðr sævar, sævar-skíð. lagar-skíð, ; as also, blá-skíð, brim-skíð, býr-skíð, haf-skíð, sæ-skíð, unn-skið, varr-skíð, , a ship: again, fólk-skíð, her-skíð, , weapons, swords, :
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Germ.German.
- Goth.Gothic.
- Lat.Latin.
- Gr.Greek.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- cp.compare.
- Engl.English.
- ch.chapter.
- þ.þáttr.
- allit.alliteration, alliterative.
- etc.et cetera.
- i. e.id est.
- Vsp.Völuspá. (A. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Hem.Hemings-þáttr. (C. H.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.