skauðir
nafnorðkvenkyn
[ sceâð; sheath; schote; skauda in skauda-raip = ἱμάς; skede]
I. a sheath, but only used of a horse’s sheath; fúnuðu af hestinum allar skauðirnar, i. 319, 145.II. a poltroon, a word of abuse, (Gl.); þú ert skauð at meiri, 30; ekki man at ykkrum skauðum gagn, i. 712; muntú vera skaud ein, Ísl. ii. 66: in usage , mesta skauð!
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- pl.fleirtala (e. plural)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Germ.German.
- Goth.Gothic.
- Dan.Danish.
- prop.proper, properly.
- sing.eintala (e. singular)
- mod.modern.
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)