skeinanafnorðkvenkyn1. u, f. a scratch, slight wound; kalla ek þetta skeinu en ekki sár, Nj. 205, Háv. 50, Fms. ix. 497, Róm. 239; var skeinan saman hlaupin, Grett. 152.COMPDS: skeinuhættr, skeinusamr, skeinisamt.2. d, [skeini, skán, skæni], to wipe, tergere foramen.