Yrða

skeleggr

lýsingarorðskel-eggr
, skel-þunnr; the form skeligr (skjalligr) in some Editions and paper transcripts is merely a false reading, for the vellums, even such later ones as the , spell ‘-eggr;’ the derivation in is therefore erroneous:—shell-edged, thin-edged, keen, hence dauntless; ef þú hefir viljann skeleggjan, 4; skeleggjum hugum ( scelegiom), 677. 5; oss er úsigrinn víss, nema vér sém skeleggir sjálfir ráða-menninir, 214; snarpir ok skeleggir, id., as also ii. 350, ; vóru formenn skeleggir (skeligir ) um allt, iii. 217; þeir vóru allir skeleg(g)ir í því at skilja eigi við hann, i. 41; þeir svara fá um, ok vóru í engu skeleggir (skéligir , skjalligir C.), iii. 315; ef menn eru skeleggir til móts, i. 140; jafn-skeleggr til orrostu, 183; skulu vér nú ok skeleggir á vera héðan í frá, ii. 552.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • cp.compare.
  • mod.modern.
  • s. v.sub voce.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • Cod.Codex.
  • l. c.loco citato.
  • Ed.edition, editions, edited.
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
  • Al.Alexanders saga. (G. I.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)