skilning
nafnorðkvenkyn
(in usage skilningr, ), a separation, division; einn Guð þrennr í skilningu, 146; Guð görði himna í skilningu, 9; s. millum íllra hluta ok góðra, Sks 502; þær þrjár skilningar er einn Guð, 40.
II. discernment, understanding, intellect, 23, 45; skilningar andi, 611; skilningar himinn, iii. 665; leiða til fullrar skilningar, 309 B; fá skjóta s. á e-u, i. 97: koma skilningu á e-t, ; eptir honum hurfu margir menn í skilningu, 95; rétta skilning, kunna góða s. á e-u, 51, 493 B; mikla s. ok minni, 70; vit ok s., 169.
3. sense, meaning; ek hefi hina s., at …, but I think, that…, 142; meðr annarri s., 53; þessor er ráðning ok s. draums þíns, 200; hann bauð þeim gæta hverja skilning þeir skildi á hverju hafa, 22; eigi skaltú þvilíka s. hafa á þessu máli, 45; án skilning þeirra orða, 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- mod.modern.
- m.karlkyn (e. masculine)
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Eluc.Elucidarium. (F. II.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Ver.Veraldar saga. (E. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Anecd.Anecdoton. (H. II.)