skjálfa
óflokkað
skelf, skalf, skulfu; skylfi; skolfit (skolf = skalf, 53):—to shiver, shake, quiver; honum þótti s. bæði jörð ok himin, 194; með skjálfandum beinum, x. 314: svá þat skylfi af hræðslu, 12; s. sundr, to shake so as to burst, 412; þeyg henni hendr skulfu, 48; hann skalf mjök, 59; griðkona kom inn ok skalf mjök, 326; sá skal vita er á strengnum heldr hvárt hann skelfr, ii. 129; s. sem hrísla: skjálfandi, shivering; ú-skjálfandi, steady, firm,
Skammstafanir og tilvitnanir
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.