skorta
sagnorð
t, [ short; skorte], to be short of, lack; eigi mun þik karlmennska skorta, xi. 232: mostly , e-n skortir e-t (), þar skorti eigi vápn (), 236; at engan hlut skyrti, iv. 194, 83; svá at þá skyrti eigi svá lengi sem þeir vildu drekka, 557; menn skorti bæði hey ok mat, 73; mik skortir eigi hug, 719; s. fé, 76; eigi skortir mik afla, i. 75; skorti hann tvá vetr á sextigi, 219; eigi mundi þar s. lausafé, 236; ok skorti eigi hálft hundrat manna, 27.
II. skort, used as an adverb; þeir vóru þar lítið skort viku, little short of a week, iii. 2150; lítið skort fjóra tigu manna, 1360; honum þótti sik skorta við oss, to fall short of, 90; ok hafi (hann) þó allar íþróttir skort, 152; var auðsætt at hann mundi skorta við þenna mann, 33; þat skortir (skortar ) yðr herra, i. 76; skorta á (í); þat er á skorti, what is lacking? iii. 98; ef áðr hefir nökkut á skort, vii. 19; allt þat er honum (sic) skortir í, i. 214.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Engl.English.
- Dan.Danish.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- acc.þolfall (e. accusative)
- cp.compare.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Ed.edition, editions, edited.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- Ó. T.Ólafs saga Tryggvasonar. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)