skukka
nafnorðkvenkyn
u, [skokkr], a pot; þeir hrukku lítt meðan full var s., as long as the pot was full, ix. 439 (in a verse; skrukka, )
II. [ to shrink, shrunk], a wrinkle, = ruga; gullknapprinn görr með þungnm skukkum gullsmiðligs hagleiks, 286; eitt klæði, þat er með sínum skukkum leynir hennar kviðar-vöxt, 447; gékk jörðin undir þeim skukkum, the earth rolled in waves under their feet, i. 144 ( Worm.); skukkum ok hrukkum, Thom. 355.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- v. l.varia lectio.
- cp.compare.
- Engl.English.
- Lat.Latin.
- Cod.Codex.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- EddaEdda. (C. I.)