smjúga
sagnorð
smýg; the ancients prefer the smó (smótt, smó); the is smaug, which occurs in 7; smugu: smygi; smoginn: [ smugan; smyge; smjuga]:—to creep through a hole, opening, or narrow space; at s. út um glygginn, xi. 277; þá smugu þeir milli spalanna, 30; hann hefir smogið inn, garðr með hjarra-grind fyrir ok rimar í, svá at fénaðr megi eigi smjúga, 262; smýgr hann þá niðr undir hjá henni, creeps under the blankets, 54; ræð ek, at þú smjúgir undir þar hjá stokkinum í nótt, 100: to put a garment on which has only a round hole to put the head through ( smygel), smugu í guðvefi, 17; gullbrynju smó, 3. 45; smokkr and smátt.
II. to pierce; kom lásör í brúnina ok smó þegar í gögnum, i. 180 C; örin kom aptan í bak dýrinu ok smó fram í hjartað, ii. 246; rækyndill smaug rauðar rítr, ; oddr smó brynjur, vi. (in a verse).III. smoginn; gren-smoginn, of a fox; maðk-smoginn, worm-eaten.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- mod.modern.
- pl.fleirtala (e. plural)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Dan.Danish.
- cp.compare.
- Km.Kráku-mál. (A. III.)
- Ivar AasenIvar Aasen’s Dictionary, 1850.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Jb.Jóns-bók. (B. III.)
- Háv.Hávarðar saga. (D. II.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Hðm.Hamðis-mál. (A. II.)
- Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)