snara
nafnorðkvenkyn
u, , snörur, [ sneare], a snare ( a ‘hard-twisted cord’). i. 206, 623. 36; egna snöru, (in a verse), ; eigi sá hann snaruna, 53; ek mun sitja í snörunni, vi. 13; leggja snörur fyrir e-n, ix. 309; þá fann hann í hverja snöru hann hafði gengit, 232: a halter, ; dæma e-n til snöru, Pr. 413.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- pl.fleirtala (e. plural)
- A. S.Anglo-Saxon.
- prop.proper, properly.
- MS.manuscript, manuscripts.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)