snarvölr
nafnorðkarlkynsnar-völr
m. [provinc. Swed. snar-wral], a ‘turning-stick,’ a tourniquet, a stick by which a cord is tightened; lét hann reka at honum marga snarvölu, Fas. iii. 568: in mod. usage, a twitch, i. e. a cord twisted round the upper lip of a vicious horse while being shod, það er bezt að setja á hann snarvöl!