snapasagnorðð, pres. snapir, to snuffle, like a dog picking up crumbs on the floor; ok snapvist snapir, Ls. 44; snapir ok gnapir, órn á aldinn mar, Hm. 62.Skammstafanir og tilvitnanirpres.nútíð (e. present)Ls.Loka-senna. (A. I.)Hm.Hává-mál. (A. I.)