Yrða

snákr

nafnorðkarlkyn
[ snácu, snæce; snake; snog], a snake, only in poetry, 2. 16, 22, 89, ii. 18 (in a verse); snáka stríð, ‘snake-bale,’ the winter; snáka jörð, stígr, ‘serpent-path,’ ‘snake-litter,’ gold; snák-hauðr, snák-rann, id.,
II. a nickname, x.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • Dan.Danish.
  • i. e.id est.
  • Merl.Merlinus Spa. (A. III.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.