snákr
nafnorðkarlkyn
[ snácu, snæce; snake; snog], a snake, only in poetry, 2. 16, 22, 89, ii. 18 (in a verse); snáka stríð, ‘snake-bale,’ the winter; snáka jörð, stígr, ‘serpent-path,’ ‘snake-litter,’ gold; snák-hauðr, snák-rann, id.,
II. a nickname, x.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Dan.Danish.
- i. e.id est.
- Merl.Merlinus Spa. (A. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.