snelltnafnorðhvorugkynn. adj. harshly, in a high-pitched voice; Önundr segir þá snellt, þú ert furðu-djarfr. Eg. 337; hann mælti við þau snellt, i. 70; svara snellt, Ó. H. 115; mjök var Skaði í máli snelld, Völs. R. 60.