snellt
nafnorðhvorugkyn
harshly, in a high-pitched voice; Önundr segir þá snellt, þú ert furðu-djarfr. 337; hann mælti við þau snellt, i. 70; svara snellt, 115; mjök var Skaði í máli snelld, Völs. R. 60.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)