snerta
nafnorðkvenkyn
1. u, = snerra, í þessi snertu, viii. 230: of a short distance, Barði var í skóginum, ok snertu eina frá þeim, Ísl. ii. 355; Haraldr jarl tjaldar langa snertu upp frá sjónum, i. 170 (stund þá, xi. 85, )2. t, to quaff off quickly; ok snerti Hrungnir ór hverri (skál), 57.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- l. c.loco citato.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- EddaEdda. (C. I.)