snerra
nafnorðkvenkyn
u, a smart shock, onslaught; allhörð snerra, ix. 516; hann drap fjögur hundrað heiðingja í einni snerru (= einni lotu), 509; veitti herrinn Davíðs konungs harða snerru, 534: a fight, battle,
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- poët.poetically.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.