snjallr
lýsingarorð
snjöll, snjallt, [ snel = quick; schnell; snell = strenuus; and Norse snild = good]:— swift; this sense, however, has disappeared, and it is used,
II. eloquent, well-spoken; hverr var þessi inn snjalli maðr? 139 (mál-snjalli, vi. 415, ); s. at máli, 72 new , 312; fá menn til at eiga þing við Knút, þá er snjallir sé ok slægir, xi. 219; völdusk til þrír hinir snjöllustu menn á þinginu at tala, x. 278; snjallara mál, vii. 158; tala langt eyrendi ok snjallt, 250, x. 278: mál-s.,
2. good, excellent; snjallara ráð ok vitrligra, i. 104; hit bezta ráð ok snjallasta, vi. 417.3. valiant, doughty; snjallr ok vel hugaðr, 52; at hug hafa hjörum at bregða eru hildingar hölzti snjallir, 1. 22; hví namtú hann sigri þá, ef þér þótti hann s. vera? 6; ef hann er snjallari en geit, ii. 223; snjallr í sessi, brave when in shelter, 15; vera jamn-s. e-m, one’s equal in courage and valour. 335, 336, 203; jamn-snjallr sem geit, (in a verse): passim in as an epithet of kings, even as an epithet of God, and in various compds; ú-snjallr, the unwise, 15, 47; ú-snjallara (more cowardly) kvað hann mik enn gyltuna,
III. as names, Snjallr, ; Snjall-steinn, id.: in local names, Snolde-löv.Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Germ.German.
- Hel.Heliand.
- Dan.Danish.
- prop.proper, properly.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- l. c.loco citato.
- Ed.edition, editions, edited.
- q. v.quod vide.
- poët.poetically.
- pr.proper, properly.
- Fagrsk.Fagrskinna. (K. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Em.Eiríks-mál. (A. III.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Ls.Loka-senna. (A. I.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Valla L.Valla Ljóts saga. (D. II.)
- Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)