sofna
sagnorð
að, (somna, i. 340, l. 5; sopna, 673. 2), to fall asleep, i. 9, xi. 5, 6, 33, 273, i. 102; margir líkamir heilagra dauðra manna, er sofnat höfðu, risu upp, 10; hann sofnaði til Guðs, i: to abate, 54.
2. in usage , mér hefir sofnast vel, I have slept well, 319, passim.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- reflex.reflexive.
- cp.compare.
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Niðrst.Niðrstigningar saga. (F. III.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)