Yrða

spá

sagnorð
ð, spái; spáð: [a form; spae; spähen; spec-, spicio]:— to pry, look, but only in
II. to spae (), prophesy, foretel, the person in , the thing in or ; eigi vil ek þess spá, 160; spá mun ek þeim þess, at …, i. 548; spá ú-orðna hluti, 656 C. 6; spá fyrir ú-orðna hluti, i. 96; spá mér slíkar spár, 82; þat spáði mér Þórir félagi minn, 98; kemr nú í hug hvat konungrinn hafði spáð homun, Fms, xi. 83; spásaga er spáð var, viii. 240.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pres.nútíð (e. present)
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • contr.contracted.
  • Scot.Scottish.
  • cp.compare.
  • Germ.German.
  • Lat.Latin.
  • prop.proper, properly.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)