spjall2
nafnorðhvorugkyn
a ‘spell,’ mischief, damage, = spell; taka spjall af e-u, 352 B.
2. a flaw; spjöll, á máli, 347; hafi þér málit meir tilbúit með úskapi, en eigi sé spjöllin á, id.; sýnisk mér auðsæ allmikil spjöll á yðarri ráðagörð, viii. 53, ; spjöll, to kostir, 2. 97: mann-spjöll, a loss in men.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- v. l.varia lectio.
- opp.opposed.
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Merl.Merlinus Spa. (A. III.)