stóð

nafnorðhvorugkyn

[ stôd; stud; stut]:—a stud of horses, vii. 21, iii. 91, (in a pun), 128; fylmerr í stóði, i. 504; jalda í stóði, Kormak; hann gékk upp eptir dalnum til stóðs síns, 8.

:

Skammstafanir og tilvitnanir

n.hvorugkyn (e. neuter)
A. S.Anglo-Saxon.
Engl.English.
Germ.German.
COMPDSsamsett orð (e. compounds)

Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
Krók.Króka Refs saga. (D. V.)
Sæm.Sæmundar Edda. (A, C. I.)
Grág.Grágás. (B. I.)
Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)